Cmentarz Montparnasse

Jego założenie w 1824, w tej samej epoce co Père-Lachaise i Montmartre, stanowiło część reformy sanitarnej, mającej na celu wyprowadzenie nekropolii poza rozrastające się coraz bardziej miasto. Dziś, patrząc na ciasno otaczające go budynki, trudno sobie wyobrazić mniej centralne miejsce. Jak sama nazwa wskazuje, położony na pagórku, gromadzącym lewobrzeżną artystyczną bohemę (w kontrapunkcie do położonego na północy Montmartre). Nic więc dziwnego, że na tej stosunkowo małej nekropolii znajdziemy cały archipelag artystyczny Paryża dwóch ostatnich stuleci.

Spacerując między nagrobkami, wciąż myślałem o tym, jak wielu wspaniałych ludzi nas opuściło. Szczególnie w ostatnim roku. Może zaraziłem się od moich dziewięćdziesięcioletnich jakobińskich współbraci starością, ale mam wrażenie, jakby z roku na rok umierało coraz więcej ludzi. Zawsze za dużo…

Potem jednak, patrząc na groby tych znanych i błądząc myślami przy moich „prywatnych” zmarłych, których grobów tradycyjnie już, jak co roku, nie odwiedzę, pomyślałem o tym, jak wiele dobra w tak „za krótkim” czasie zdziałali. Jak płodne było ich życie. O ileż bardziej płodna musi być ich wieczność, która nie zna ludzkich ograniczeń, słabości i obiektywnych przeszkód…

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s