Faubourg Saint-Marcel

Faubourg Saint-Marcel (czyli przedmieście św. Marcela) nie stanowi obecnie niezależnej jednostki administracyjnej Paryża. Ma jednak swoje uzasadnienie historyczne. Pierwsze ślady zamieszkania datowane są na okres rzymski. Istniała tu wówczas rozległa nekropolia, której pozostałością jest odnalezione w połowie XVIII wieku epitafium z V wieku po Chrystusie:

Mojej drogiej żonie i pani, Barbarze, postawiłem ten nagrobek. Przeżyła 23 lata, 5 miesięcy, 28 dni. Niech pokój będzie z tobą. Witalis, jej mąż, kazał sporządzić to epitafium.

Nazwa pochodzi od zmarłego w 436 roku biskupa Paryża, o którym nie wiemy wiele poza tym, że musiał być człowiekiem nietuzinkowym, skoro pokonał smoka, dotykając go swoim pastorałem (ciekawe, czy współcześni biskupi zdają sobie sprawę, jakim potężnym narzędziem dysponują?).

Charakter dzielnicy wyznaczała rzeka Bièvre, nad brzegiem której osiedlali się garbarze, farbiarze, folusznicy. W 1443 roku swoją farbiarnię założył tu Jean de Gobelin. Wkrótce ta część dzielnicy  przyjęła jego imię. W 1667 roku na jej terenie powstała słynna manufaktura królewska, produkująca meble i tkaniny. Stąd nazwa „gobelin”. Natomiast tradycja ludowa dopatrywała się źródła bogactwa przedsiębiorczego rodu Gobelin w pomocy goblinów.

Okres świetności przedmieście przeżyło w XIII wieku, kiedy Małgorzata Prowansalska, wdowa po Ludwiku IX  założyła tu klasztor klarysek (Cordelières), w pobliżu którego wzniosła swoją posiadłość. W tym czasie przedmieście było już otoczone własnym murem, natomiast od XVIII wieku zostało włączone w granice miejskie.

Długo jednak nie cieszyło się dobrą sławą. Sąsiedztwo szpitala Salpêtrière oraz zanieczyszczenia związane z nadrzecznym przemysłem sprawiały, że jeszcze przez cały XIX wiek było to siedlisko biedoty. Nic dziwnego, że Victor Hugo, bywalec kabaretu Madame Grégoire, właśnie tutaj, w pobliżu boulevard de l’Hôpital umiejscowił  ruderę Gorbeau z Nędzników.

W 1908 roku zdecydowano puścić rzekę podziemnym kanałem i przy tej okazji zaczęła się rewitalizacja dzielnicy, choć, o czym świadczy architektura, znaczna jej część została zagospodarowana dopiero po wojnie. To wszystko sprawia, że obok siebie stoją jedne z najstarszych budynków w mieście, które uniknęły wcześniejszych reform miejskich, oraz modernistyczne bloki. Cóż można jeszcze dodać? Mieszkam tutaj.

 

Jedna uwaga do wpisu “Faubourg Saint-Marcel

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s