Monceau

Trasa naszego dzisiejszego spaceru obejmuje Park Monceau i jego okolice, czyli zachodnią część Quartier d’Europe w 8. dzielnicy.

Aby poznać początki tej części Paryża, musimy cofnąć się do drugiej połowy XVIII wieku, kiedy wzdłuż Faubourg St. Honoré (ulica równoległa do Pól Elizejskich), kolejni arystokraci wznosili swoje podmiejskie rezydencje. Wśród nich wyróżnił się z pewnością Philipe Egalité, diuk Chartres (później Orleanu), który w latach 70. wzniósł ośmiokątny dwupiętrowy pawilon, a następnie z pomocą malarza Louisa Carrogisa zagospodarował przylegające do niego 20 hektarów, zakładając dość osobliwy ogród w stylu francuskim (w kontrze do modnych wówczas ogrodów angielskich).

DSC_1243

Z założenia w ogrodzie miały się spotkać wszelkie miejsca i wszelkie epoki. Oprócz gospodarstwa rolnego, kabaretu i pawilonów francuskich, można było w nim zobaczyć: włoską winnicę, młyny wodne, wiatraki, minaret, namioty tureckie i tatarskie, ruiny świątyni Marsa, piramidę egipską, chińską karuzelę (jeu de bague), staw, naumachię (starorzymski amfiteatr do inscenizacji walk morskich), świątynkę z białego marmuru i salę kasztanów, by nie wspomnieć o licznych rzeźbach.

DSC_1238

Kiedy w 1780 roku zrewidowano granice miejskie, rezydencja znalazła się w obrębie Paryża, a jej zachodnią flankę okoliły mury celne, z których do dziś pozostały rogatki. Nie powstrzymało to jednak dalszej rozbudowy parku, który zyskał ogród zimowy. Nowym atrakcjom zapewne nie byłoby końca, gdyby nagle i nie spodziewanie nie skończył sam diuk – zgilotynowany w 1793 roku.

DSC_1272

W kolejnych latach XIX wieku rezydencja przechodziła z rąk do rąk. Raz była własnością publiczną, za chwilę dziedziczył ją ktoś z rodziny królewskiej. W 1860 roku w ramach reformy miejskiej barona Haussmanna wyznaczono nowe bulwary, a teren podzielono. Większość kupił bankier, Emil Pereire i zainaugurował nową dzielnicę rezydencji. Jej ulice noszą nazwiska modnych wówczas malarzy hiszpańskich i flamandzkich, zaś same budowle utrzymane są w modnym wówczas eklektyzmie i stylach historyzujących.

DSC_1221

Miasto zachowało 8 hektarów, z których utworzono nowy park publiczny – Monceau. (Bo oprócz burzenia starych domów i poszerzania tak dobrze kojarzonych  z Paryżem alei, projekt reformy miejskiej obejmował też tworzenie przestrzeni zielonych). Pozostawiono jedynie skromną część „niezwykłości”, a całości nadano formę ogrodu angielskiego. Z jednej strony ogranicza go ogrodzenie wzdłuż dawnego muru celnego, natomiast pozostałe boki zamykają wspomniane rezydencje. Inauguracji dokonał cesarz Napoleon III 13 sierpnia 1861 roku.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s